Afstandelijke betrokkenheid, mag dat?!

De oorlog van Oekraïne beheerst het nieuws in de Mainstream Media. Als je wilt word je overladen met berichten over onze medemensen die iets vreselijks meemaken.

Ik kies daar niet voor. Ik volg het wel, maar niet intensief.

Maar André, dat kan toch niet? Dan ben je toch helemaal niet betrokken? hoor ik al een aantal mensen denken. Dat is een typische vraag in het Deugland dat Nederland geworden is de afgelopen 2 jaar.

Het Deugland waarin vaccinatie goed was en niet-vaccineren niet. Rusland slecht is, Amerika goed. (Behalve Trump dan, want die is slecht.) Alles wat Forum voor Democratie doet is slecht en Sinterklaas zonder Zwarte Piet is na een paar jaar gedoe goed. Woke is goed. Er wat genuanceerder tegenaan kijken kan niet, mag niet

Het is nog veel erger dan je denkt hoor. Een reclame deugt tegenwoordig alleen als een stel of vrienden uit één zwart en een blank (ow nee, wit moet ik zeggen toch?) bestaat. Let maar eens op als je kijkt.

Terug naar de oorlog. Er is een overdaad aan nieuws uit Oekraïne. En begrijp me goed, wat daar gebeurt is verschrikkelijk en afkeurenswaardig. De hele wereld is het er over eens dat dit veroordeeld moet worden. Ook ik.

Wat ik mij wel meteen afvraag is waar de verontwaardiging was toen in 2015 de VS-Saudi's de oorlog in Jemen starten. Een oorlog waar inmiddels zo'n ~400.000 doden te betreuren zijn.

Giro 555 is geopend voor de Oekraïne en maandag een grote actiedag met inzamelingsactie, veel entertainment en Wendy van Dijk aan de Poolse grens. Prima hoor.

Stichting Vluchteling steunde in 2020 meer dan 965.000 mensen op de vlucht verdeeld over 54 hulpprojecten in 23 landen in Afrika, Midden-Oosten, Azië, Latijns-Amerika en Europa. (Bron: Vluchteling.nl) Toen geen actiedag gezien of gehoord.

Kortom: Het is allemaal een kwestie van focus. Er is een enorme hoop ellende op de wereld. Ik focus daarin zelf en laat mij niet voor het karretje spannen van de MSM die voor mij bepaalt wat ik erg(er) moet vinden. Ik leef zoveel mogelijk mee met alles waar ik mee resoneer en me bij betrokken voel.  Dus leef ik mee met Oekraïne en belangrijk: Omdat ik dat zelf wil en daar zelf voor kies! en niet omdat ik daartoe bijna gedwongen wordt.

Daarenboven is mijn natuurlijk staat van zijn in deze 'afstandelijke betrokkenheid' Ik leef mee, maar lijd niet mee. Ik ben betrokken, maar laat me niet meezuigen in sentiment en sensatie én behoud ten allen tijde mijn eigen energie.

En daarom volg ik het nieuws met afstandelijke betrokkenheid en heb toch een geweldige dag.

Kan dat wel? Mag dat wel? Och, wie weet van een aantal Deugers niet. Maar zoals je inmiddels weet, trek ik me daar vrij weinig, zeg maar gerust niets, van aan.

Fijne dag!