Corona is voorbij. Wat nu?

De crisis is voorbij. Omikron blijkt de gamechanger en ineens gaat het snel. Het VK en Ierland hebben alle maatregelen al zo'n beetje afgeschaft. Denemarken is hard op weg. Zweden heeft ze nooit gehad en in Spanje spreekt men van een griep. Hier in Nederland bungelen we er wat tussenin. Maatregelen worden versoepeld en 2G is naar de achtergrond verdwenen. Snel is het weer gewoon nu.

Er zijn nog een paar notoire dwarsliggers. Australië, Canada en in Europa, Frankrijk en de diehards Oostenrijk en Duitsland. Ook zij zullen echter niet ontkomen aan de werkelijkheid en de waarheid: Corona is voorbij! 

Heerlijk zou je zeggen. En toch is het kennelijk voor een flink aantal mensen lastig er afstand van te nemen. Ik lees bijvoorbeeld verontwaardigde berichten van zij die kozen voor vaccinatie en booster en nu de geruststelling en rechtvaardiging van de eigen keuze zien wegvallen. Er zijn er die zich verraden en bedrogen voelen en dat aantal zal alleen maar toenemen.

Ook anderen hebben moeite de mindset weer terug te vinden en te zetten naar januari 2020 toen alles nog normaal was. Er was een nieuw houvast gevonden door adaptatie aan de omstandigheden. Het vertrouwen terug vinden is kennelijk zo gemakkelijk nog niet.

Ook is het lastig hoe om te gaan met mensen die jij en -misschien belangrijker- zij jou uit het oog bent/zijn verloren. Pak je de draad met ze weer op? Of laat je het hierbij? Waren de verschillen van inzicht te groot en komt het niet meer bij elkaar? Heb je elkaar op een totaal andere manier leren kennen en is er daardoor geen toekomst meer?

Ik kan alleen voor mezelf spreken. Mijn mindset is geen moment veranderd door Corona. Ik heb van iedere dag genoten en zal dat blijven doen ongeacht de omstandigheden. Gewoon, omdat ik daar voor heb gekozen en ervoor blijf kiezen. 

Ook ik heb mensen op een andere manier leren kennen. Ik heb geen enkel oordeel over hun keuzes. Bij sommigen is er echter iets geknapt. Niets van zich laten horen. Niet geïnteresseerd in mijn beweegredenen voor mijn acties. Vaak niet onoverbrugbaar. Soms echter ook zodanig dat ik de keuze heb gemaakt ze niet meer uit eigen beweging op te zoeken of te ontmoeten. Dat kan pijnlijk zijn. Het is bovenal geen enkel probleem wmb. Het hoort bij het leven. Niets duurt voor eeuwig. We hebben het goed en/of fijn gehad en nu stopt het. Bedankt voor de tijd die we samen doorbrachten!

Veel mooier is het dat ik enorm veel nieuwe mensen heb ontmoet. Mensen van allerlei pluimage. Mensen waarvan ik nooit gedacht had dat ik ze op deze manier zou leren kennen. Geweldig veel dank daarvoor. 

Dus met hen ga ik verder. Naaste familie, een paar oude bekenden van pre-corona en voor het overige heel veel mensen van na januari 2020.

Het post-corona tijdperk is aangebroken. We gaan terug naar normaal. Met nieuwe kansen en mogelijkheden en een flink aantal nieuwe bekenden en vrienden. Geweldig! 

Ik heb er zin in!