'Het is niet het duister, het is het licht waar we het meest bang voor zijn.' Kies toch voor het licht!

'Het is niet het duister, het is het licht waar we het meest bang voor zijn.' Kies toch voor het licht!

Dit weekend heb ik me weer kostelijk vermaakt met het kijken naar mensen. Ik doe dat graag, observeren. Het liefst vanaf een terras met een goede cappuccino. Nu even vanaf de bank of heerlijk wandelend door stad of dorp met een coffee to go. 

En er vallen me wat zaken op, die ik graag even met je deel. Natuurlijk de bagger bij RTL/The Voice. Bekende mensen die elkaar van van alles beschuldigen. Toegeven, ontkennen. En uiteraard de hyena-journalisten die alleen aan hun eigen hachje denken en hier maar wat graag een slaatje uit slaan.

Erg gelachen én tevens met plaatsvervangende schaamte gekeken naar zij die -eerder verheven met ontblote bovenarm-met-pleistertje-selfie op de socials- nu triomfantelijk in de horeca aan biertje of diner zaten. Zichtbaar trots hun QR laten checken; straks weer braaf op naar de 4e privilegeboosterprik. Onderdeel van de grootste wereldwijde scam ooit. Zowel horeca als goedwillende gasten met beide benen vol in de controle-val en het toch gewoon niet door hebben. 

De mensheid lijkt soms wel op weg zichzelf uit te schakelen. Aan de ene kant angst voor een virus met een IFR van 0,15. Aan dezelfde kant van de medaille (en dus niet de andere kant!) de angst vrijheid en het comfort van zogenaamd leuke dingen te verliezen.

De heersende crisis wordt enkel in stand gehouden door zij die er aan meedoen. Tuurlijk zijn er met meer macht. Maar het zijn niet Gates, Fauci, Schwab of Rutte, De Jonge en Kuipers en ook niet Engel, Icke, Robert Kennedy Jr of Baudet of Van Haga die de crisis maakten of nu in stand houden.

Het zijn de mensen zelf die dat doen. Het is de angst. Niet een onbewuste angst voor de dood. Het is de angst om te leven. Niet de angst voor het donker, maar de angst voor het licht

Het wordt allemaal draaglijker en gemakkelijker wanneer je besluit er niet aan mee te doen. En ook niet mee te lijden. Accepteren dat mensen die nog niet zover zijn, van nature geneigd zijn het zichzelf lastig te maken. Vervolgens besluiten dat jij er geen onderdeel meer van uit maakt. Dat je niet kiest voor angst, maar voor liefde. Dat je niet kiest voor iedere dag dichter bij de dood, maar voor leven. Dat je niet kiest voor donker, maar voor licht.

Wat anderen doen is niet aan mij en ik heb er geen oordeel over. Wat ik kies voor mezelf is aan mij; wat de ander daar ook van vindt. Wat jij kiest is aan jou, wat de ander daar ook van vindt.

Lees de quote van Marianne Williamson die vaak aan één van mijn grote inspirators Nelson Mandela wordt toegeschreven. Beter kan ik het niet zeggen.

Fijne dag!